Mijn roots in Oostenrijk (NL)

Het was een koude winterochtend eind jaren ’70 in Brand, een klein toeristisch dorpje in het midden van de Alpen, ook wel ‘Pearl’ van Oostenrijk genoemd. Een jonge skileraar met een grote baard gekleed in het rood, ontmoette een prachtige Nederlandse dame voor haar eerste skiles...

Ongeveer 5 jaar later werd ik geboren, in de valley van Brand. Ik herinner me dat in mijn jeugd de 700 bergbewoners ontzettend goed wisten hoe ze een feestje moesten bouwen; veel toeristen, drank, live muziek en de hele nacht dansen. Maar niet met typische après ski muziek. Wij hadden de wereldbekende, althans in ons dorp, alternatieve akoestische Rock band ‘Beck’s Company’. Ik zie mezelf nog steeds midden in de nacht als twaalfjarige wegrennen van huis, door meters diepe sneeuw, veradelijk glad en glibberig, klimmend over de duizelende hoogtes van ons dak, op weg naar de kroeg om de band songs te horen spelen van Tracy Chapman, Braclay James Harvest, Neil Young, U2… Ik was jong en gek! Maar het was wel een van de meest mooiste en inspirerendste tijden van mijn leven waardoor mijn dromen werden aangewakkerd. Ik wil een echte rock ster worden!

Grappig als ik nu terug kijk naar die tijd. Ik stond vaak onder de douche met de shampoo fles omhoog in mijn hand en zei ik “Thanx for this Grammy, I wanna thank my mum and dad and...” Oh yeah! Wat is dromen toch leuk! Ik probeerde teksten te schrijven, maar ik had geen idee waarover. Mezelf, liefde, drugs, sex, de wereld, God?! Waar moest ik de inspiratie vandaan halen en hoe kon ik emoties koesteren en leren op papier te zetten?

In de zomer van 1998 ging ik op vakantie naar Nederland. Ik zat in de trein met een kladblok en pen. Geen idee waar ik moest beginnen. Ik staarde naar buiten en zag hoe bewonderend naar de mooie zonsondergang en haar prachtige kleuren. Ik kreeg rillingen van de warme zonnestralen die mijn huid zachtjes streelden én plotseling begon mijn pen uit zichzelf te schrijven! Wauw! Ik voelde de adrealine door mijn aderen stromen, een enorme kick die ik nog niet eerder had gevoeld en ik schreef maar door en door... over de uitgestrekte landschappen en sprankelende zeeën, over steden die we passeerden, de wereld en de duisternis die langzaam een deken vormde over de velden. Het was een golf van ecstasy.

Dus ik was er achter gekomen dat wanneer ik onderweg ben, de bewegende beelden om mij heen gecombineerd met verschillende emoties, automatisch in mijn hoofd vertaald worden naar tekst. Ik wil reizen en in deze geweldige flow blijven, de wereld vanuit mijn ogen zien en al mijn ervaringen en emoties met iedereen delen, met jou...

Volgende keer ga ik verder met mijn verhaal over mijn reis van ‘becoming a singer & songwriter, my diary!’

Stay in touch

Falco Luneau